اصل رضایی بودم عقود

چنانکه می‌دانیم، در هنگام تردید بین اینکه آیا عقدی رضایی است یا تشریفاتی، اصل بر رضایی بودن آن عقد است و باید از اینکه شروطی مانند لزوم ثبت، قبض، کتبی بودن و امثال آن را شرط صحت عقد بدانیم پرهیز کنیم. رضایی بودن عقود، در جایی که طرفین قرارداد در موضع برابر نیستند؛ اهمیت بیشتری می‌یابد‌. فی‌المثل در قراردادی که ورزشکار، اختیار و قدرت ثبت قرارداد را ندارد، نمی‌توان شرط صحت آن را، ثبت دانست. اینگونه توسیع شروط قراردادی، چیزی جز حمایت نابجا از طرف برتر آن

آخرین مطالب این وبلاگ

مطالب پیشنهادی

آخرین مطالب سایر وبلاگ ها